Groentesprokkel 25

Beste abonnee, klant, sympathisant,

Water…
Levensbrenger bij uitstek. ’t is maar als het er niet is dat je je realiseert hoe heel ons wezen, ons hele zijn daarvan afhankelijk is. Geen water, geen drinken, geen groei, geen gewassen, geen eten… geen boeren…
Gelukkig zijn we nog zover niet, het heeft hier het laatste jaar nog wel geregend, de paniek moet nog niet toeslaan. Maar wel het bewustzijn, de spaarzaamheid. Water is kostbaar, er moet niet mee gesmost worden.
Ons regenwaterbekken vullen we met mondjesmaat bij (ik heb gelukkig ook nog wat water in mijne kelder staan), er mag nog wat gepompt uit de Leie, misschien moeten we ook wat voorraad voorzien voor als dit nog even blijft duren. En dan wil de pomp niet meer mee… Water dragen naar het land, dat wordt eindeloos! Dan toch maar proberen om die pomp terug op gang te krijgen. Het wordt dus erg selectief water geven, alleen wat pas gezaaid en geplant is, en het grootste risico vormt. En ook liever ’s avonds dan ’s morgens planten, dan kunnen die kleine tere zaailingskes toch alweer een nachtje bekomen. De grotere groenten zullen zich toch wat moeten beredderen, op hoop van zegen en regen. Wat vele wonderwel doen; de wortelen zijn wat hoekiger dan anders omdat ze zich door de betonharde grond moeten forcceren, maar ze blijven groeien! Onze vruchtgewassen hebben vaak liever te droog dan te nat, maar geraken niet altijd zo goed bevrucht (worden de insecten ook zo lui in die warmte?). De aardappelen zijn erg vroeg afgerijpt, lekker maar wat te klein, maar voor de eerste patatjes valt daar wel mee te leven. En de schorseneren zijn een zegen, die schieten met hun lange penwortel zo diep de grond in dat ze zelfs geen schijn van droogtestress hebben. Bladeren frisgroen rechtop; midden in de hete oven die ons land nu overdag wordt (eigenlijk valt er met blote voeten niet meer over te lopen). Niet voor niets bekend als armeluizengroente; als er niets meer wil, dan zijn er toch nog schorseneren!
Maar het wordt spannend, want het blijft maar duren. Wat als…?
Bij de laatste regen enkele weken geleden ons Zonnekouterland nog gezegend met een flinke dosis koemestpreparaat, voor een betere wortelontwikkeling, goed te kunnen bewegen in aarde- en waterprocessen, een extra impuls aan onze gewassen om toch zoveel mogelijk in hun kracht te kunnen gaan staan. Voor wat meer weerbaarheid. Alle beetjes helpen.
En voor de rest kunnen we enkel ondergaan en hopen op het beste; ook dat is deel van het boerenverhaal. Je hebt niet alles in de hand…
En dan lees ik vorige week nog in één of ander krantenartikel waarin de landbouwindustrie de consumenten sust, dat voor hun contractteelten de prijzen toch al op voorhand zijn afgesproken met de boeren. Dus, oogst mislukt of niet, iedereen kan op beide oren slapen… En wat moeten die boeren dan? Schrijnend toch? Gelukkig voor ons trappen onze consumenten daar niet in (vind ik trouwens ook best ingewikkeld, zo op beide oren, is mij nog nooit gelukt, misschien is dat ook maar een teken aan de wand dat je je van alles laat wijsmaken…).

En niet getreurd, morgen vieren we hier naar goeie gewoonte midzomer samen met Steinerschool DeTeunisbloem. Eén van de mooiste feesten van ’t jaar, vol muziek, vuur en dans; een vreugdevolle ode aan zon, licht en warmte. Want, al hebben we nu even een overdosis, zonder is er ook geen leven!
An

Samenstelling pakket

Klein: busselwortel, courgette van de Vroente-Zonnekouter; groene eikenbladsla, koolrabi, spitskool, rode biet van de Vroente-Kollebloem; ajuin van Goed ter Heule
Groot: busselwortel, kropsla, basilicum van de Vroente-Zonnekouter; spitskool, tuinbonen, koolrabi van de Vroente-Kollebloem; rode kropsla van de Vroente-Ourobouros; aubergine (B) via Biofresh
Gemengd: rode biet van de Vroente-Zonnekouter; rode eikenbladsla, spitskool, tuinbonen van de Vroente-Kollebloem; rode bes, rabarber van Vandevoorde; abrikozen (Fr), avocado (Es) via Biofresh
Fruit: rode bes, rabarber van Vandevoorde; abrikozen (Fr), avocado (Es) via Biofresh

Recepten

Spitskool is een minder bekende, maar zeer malse en lekkere zomerkool (daar zijn de duiven trouwens ook van overtuigd). Je kunt ze heel goed rauw eten als slaatje (fijn geschaafd, met een lekkere vinaigrette). Gestoofd, of liever nog gewokt (heel kort wokken) combineert ze heel goed met worteltjes en ajuin (snij eerst de worteltjes in reepjes en stoof ze een tiental minuten met de ajuin, en voeg er dan de spitskool bij (in reepjes gesneden). Laat nog een tiental minuten stoven tot alles gaar is. Op het einde kun je ook nog een tomaat in stukjes toevoegen. Kruiden met zout of soyasaus, peper en karwijzaadjes.